Web 2.0 Zaman Kaybıdır
Önceki yıl Toefl sınavına girdiğimde essay kısmının free part olan bölümünde teknoloji insanların hayatını kolaylaştırıyor mu, gelişen teknolojiyle beraber insanların daha planlı olması gerekiyor mu şeklinde bir soru gelmişti. Tam olarak ne cevap verdim hatırlamıyorum ama özellikle son yıllarda web 2.0 dalgasıyla başlayan internet serüveni için şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki web 2.0 zaman kaybının diğer adıdır.
Sosyal ağlar, daha etkileşimli sayfalar, servisler derken hergün yeni yeni servisler ortaya çıkıyor. Birçok servisin ortaya çıkış sloganını hayatımızı bir şekilde kolaylaştıracak olma iddiası teşkil ediyor. Mantıklı düşünürsek eğer bir servis hayatımızı kolaylaştırıyor, işlerimizi daha rahat bir şekilde halletmemizi sağlıyorsa o zaman bizim internette daha az zaman harcamamız yani kısacası zaman tasarrufunda bulunmamız gerekirdi. Fakat gerçekten öyle olduğu söylenebilir mi? Aksine her geçen gün bilgisayar başında daha fazla zaman geçirmeye başlıyoruz.
Bunun en temel sebeplerinden birisi bana kalırsa sahip olduğumuz doyumsuzluk duygusu. En basitinden blogumuzun ziyaretçi istatistiklerini inceleyebilmek için bile birden fazla servis kullanıyoruz. Hergün birden fazla servisin tutmuş olduğu istatistikleri inceliyoruz. Hiçbirşey yapmasak bile sadece dur bakayım ne oldu diyecek olsak bile gereksiz yere zamanımız gidiyor. Bazı insanların mesleği bilgisayarla ilgili bir alanda olduğu için haliyle onların daha detaylı bilgilere ihtiyaçları olabiliyor fakat bu bile internette gereksiz yere vakit kaybettiğimiz gerçeğini maalesef değiştirmiyor. Nihayetinde meslek bilgisayarla ilgili bile olsa hayat sadece bilgisayardan ibaret değil.
Hiçbirşey yapmadan bilgisayar başında oturup, karşıma birşey çıkar belki diyerek bir o sayfadan bir bu sayfaya dolaşıp duruyoruz. Çoğul kullanarak konuşuyorum çünkü bunu yapmayanlarımızın sayısı çok ama çok az. Yapılması gereken belki de herşeyde olduğu gibi internet kullanımını da basitleştirmek ve internetin sadece işimizi görecek kadarıyla yetinmesini bilmek.
Bazen bilgisayar başında geçirdiğim zamana cidden acıyorum. Her ne kadar son günlerde çok dikkat etmeye çalışıyor olsam da yine de boşa geçirdiğim o kadar çok zamanım oluyor ki. Oysaki boşa harcanan bu zamanlarda daha faydalı şeyler yapılabilir.
Son olarak en çok şimdinin çocuklarına üzülüyorum. Ben otursam saatlerce çocukluğumdan, oynadığım oyunlardan konuşabilirim ama şimdinin çocukları ileride çocukluklarıyla ilgili ne tür anılar anlatıyor olacaklar? Şunun farkındayım her insan kendi yaşadığı dönemin çok güzel ve herkesinkinden farklı olduğunu düşünür ancak şu bahsettiğim husus sadece geçmişe duyulan bir özlemin tezahürünü değil bana kalırsa şimdinin gerçekliğini yansıtıyor. Akşama kadar internet kafeden çıkmayıp oyun oynayan, eve geldiğinde kaldığı yerden devam eden, annesinin zoruyla ancak bilgisayar başından kalkabilen bir çocuğun “çocukluk” olarak nasıl bir anısı olabilir ki? Büyüdüklerinde hiçbirisini hatırlamıyor olacaklar. Çok mu acımasız düşünüyorum ne dersiniz?
Hoşgeldiniz. Blogda yer alan diğer yazılara gözatmak için Arşiv'e bakabilirsiniz. Yayınlanan yeni yazılardan habedar olmak için RSS Abonesi olabilirsiniz. Rss okuyucu kullanmıyorsanız Email listesine katılmanız yeterli. Teşekkürler
Rastgele Yazılar
“Web 2.0 Zaman Kaybıdır” yazısına 4 yorum yapılmış
-
-
Bir noktada haklısınız anne babalarında suçu var lakin zaman öyle bir hal aldı ki anne babalarda ne yapacaklarını bilemiyorum. Hem çocuğum birşeylerden, çevresindeki çocuklardan geri kalmasın diye çabalıyorlar hem de farkına varmadan çocuklarına kötülük ediyorlar. Hayırlısı olsun diyelim.
-
Kutlukin 9 Mayıs 08,20:25
Anne babaların çocuklarına ayırdıkları zamanlar gitgide azalıyor. Hayatın temposu sürekli arttırıldıkça herkes kendini bir yerlere kaptırıyor, çocuklarla kimse uğraşmak istemiyor artık. Keyif alamaz olmuş aileler birlikte olmaktan. Çocuklar bilgisayarda, baba televizyonda, anne mutfakta…
Bilgisayar araç olmaktan çoktan çıktı bana kalırsa. Uzaklaşmak için sığınılan bir yer oldu, gerçekliğe bu kadar ihtiyacımız varken. -
Aklıma gelmişken bir şey daha belirteyim. Buradan MEB’de öğretmenlik yapan bazı hocalarımıza sitem ediyorum, çocuklara İnternetten bulmaları zorunlu olan ödev üzerine ödev veriyorlar!
Hiç akıllarına gelmiyor mu acaba, bilgisayarı olan var mıdır, varsa bile İnternet’i var mıdır? Tamam bir noktaya kadar anlarım ödev işini İnternetten vermeyi ama her gün her ders için de olmaz ki! Yazık. Bize zamanında ödev verdiklerinde -ki bu araştırma ödevleri zırt pırt olmazdı- gidin bir kütüphaneyi ziyaret edin derlerdi. En azından kütüphane yüzü görmüş olurduk. Şimdikileri hem biz kıskaca alıyoruz, hem öğretmenleri hem de İnternet ve oyun dünyası, ne yapsın garipler.
Yorum yapın
Lütfen: Yorumlarınızın hakaret, küfür, argo veya saldırganvari ifadeler içermemesine dikkat edin. Paragraflar arasında satır boşluğu bırakarak yazmaya ve yorumlarınızın yazıyla alakalı olmasına lütfen özen gösterin. Noktalama işaretlerinden sonra lütfen boşluk bırakın. Yorumlarınız onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.
Eğer bahsi geçen Web 2.0 uygulamalarına örnek olarak Facebook’u ve onu amacından farklı kullananları alırsak son derece haklısınız. Benzer şekilde MSN çılgınlığı da buna örnek olarak gösterilebilir. Ancak doğru kullanıldığında Web 2.0 ya da genel olarak İnternet ateş gibidir benim gözümde.
Fakat çocukların durumu ne yazık ki yadsınamayacak bir gerçek. Bunun ilk sorumluları da biz büyükleriz. Neye ne kadar izin vereceğini bilmeyen biz büyükler baş mimar durumundayız. Biz de küçükken dışarıda oynamayı abartıp gece geç saatlere kadar eve girmezdik ancak en azından sizin de söylediğiniz gibi anlatacak kucak dolusu hikayemiz var.