Mektup
Sevgili Catherine:
Uzun süredir seninle konuşmadığım için üzgünüm. Kendimi kayıp hissediyorum. Koordinatlarım ve pusulam yok. Sürekli bir şeylere çarptım. Galiba çılgıncaydı. Daha önce hiç kaybolmamıştım. Sen gerçek kuzeyimdin. Sen evim olduğun sürece evimi hep bulabiliyordum. Gittiğinde sana kızdığım için üzgünüm. Hala hata yapıldığını düşünüyorum ve Tanrının bunu düzeltmesini bekliyorum.
Ama artık daha iyiyim. Çalışmak işe yarıyor. Hepsinden önce sen yardım ediyorsun. Dün gece rüyama girdin. O gülüşünle beni sevgili olarak sarmalayan çocuk gibi sallayan gülüşünle. Rüyadan aklımda kalan tek şey bir huzur duygusu. O duyguyla uyandım ve mümkün olduğunca duyguyu yaşatmaya çalıştım. O huzura doğru yol aldığımı söylemeye çalışıyorum. Pek çok şey için özür dilerim. Seninle daha çok ilgilenmediğim için üzgünüm böylece bir dakika bile hasta, korkmuş ya da üşüyor olmayacaktın. Neler hissettiğimi söylemek için uygun kelimeleri bulmayı denemediğim için[...]