Daha öncede bahsettiğim gibi kitap alırken en çok dikkat ettiğim hususlardan birisi de kitap isimleridir. Kitap kurdu olmadığım için bu durum çok şaşırtıcı olmasa gerek. Özellikle lisede kitap alırken genelde ismine göre kitap alırdım. Şu sıralar genelde bloglarda rastladığım ya da bizatihi arkadaşların tavsiye ettiği kitapları alıyorum. Daha önce okumadığım bir yazar olan Cem Mumcu’nun Hayat Gerçeğe Perde isimli yeni bir kitabı çıkmış. Kitap tanıtım yazısı email olarak gelmiş, yazıyı okudum ve çok hoşuma gitti. İçinde suskunluk geçince bütün yazılar gözüme hoş geliyor sanırım. Gerçi bu tanıtım yazıları bazen çok belirleyici olmuyor kitabın güzelliği açısından ama yine de ilk izlenim açısından etkili olabiliyor. Okuyun bakalım beğenecek misiniz.
Seni anlatacaktım… Senden söz edecektim… Ya da senden haberdar edecektim. Seni bilsinler istedim belki de… İsmini söylesem; kimin aklında şımarık, kimininkinde uysal, kiminde âlim,[...]

Yakın zamanda aldığım diğer bir kitap Goethe’nin, Genç Werther’in Acıları isimli romanı. Çağdaş Alman romanının başlangıcı olarak kabul edilen kitap, roman-mektup tarzında yazılmış. Werther’in başından geçen olayları ve özellikle aşık olduğu kadına ilişkin hislerini döktüğü mektuplardan oluşan eser oldukça şiirsel bir anlatıma sahip.
Yakın zamanda okuduğum Nietzsche Ağladığında isimli romanda geçen bir kısım kitabın, yayınlandığı zaman ne kadar popüler olduğunu göstermesi açısından oldukça dikkatimi çekmişti. Her insanın aşk acısını bir şekilde tatdığını ve bu acıdan kaçışın o kadar kolay olmadığının vurgulandığı bu pasajda Nietzsche, bu kitapla ilgili şöyle bir hususu belirtiyor.
Kitap yayınlandıktan sonra bir sürü genç, Werther’i örnek alarak intihar etmiş. Bunu üzerine Goethe kitabının ikinci baskısına şöyle bir not düşmüş; Siz adam olun da beni izlemeyin, siz siz olun! Yalnızca siz!. Bunu belirten Nietzsche önemli olanın bir insana[...]

Daha önceki bir yazımda biraz esprili bir şekilde bu edebiyatçılar çok mu ayran gönüllü hepsinin birden fazla sevgilisi olmuş demiştim. İşin esprisi bir tarafa bu mevzuyu uzun zamandır merak ediyordum ve bu konuda araştırma yapıp ünlü yazarların aşk hikayelerini okusam güzel olur diye düşünüyordum.
Bu merakıma ne kadar derman olacak bilinmez ama Ayşe Sevim‘in Yazarlar Ve Aşkları kitabı benim için iyi bir başlangıç noktası olacak. Ayrıca bu hususu benden başka merak eden ve üstüne üstlük bu konuda tarihi bir araştırma yapan birisinin olması açıkcası beni ziyadesiyle mutlu etti.
Kitapta her ne kadar benim çok merak ettiğim Cemil Meriç ve Nazım Hikmet yer almıyor olsa da dediğim gibi bir yerlerden başlamak adına güzel bir kitap olacak benim için. Daha önce Peyami Safa‘nın aşk hikayesini yine bu kitaptan alıntı yapılan bir blogda[...]

Ben çok fazla gezen tozan birisi değilimdir. Herşeyin planlı olmasını isterim. Rastgele dışarı çıkıp artık aklıma neresi gelirse gitmek gibi bir huyum yoktur maalsef. Maalesef diyorum çünkü arada bu tür plansız program şeyler güzel olmuyor da  değil. Önceki gün hiç aklımda yokken kendimi kitapçı da buldum ve dün bahsettiğim kitap okuma mevzuuna yönelik küçük bir adım atmak adına iki tane kitap aldım. Kitaplardan birisini arkadaş tavsiyesi olduğu için bir diğerini de “ismi güzel” diye aldım.
Nietzsche Ağladığında-Irvin D. Yalom: Aldığım ilk kitap Nietzche’nin hayatı ve düşüncesini ümitsizlik temelinde ele alan bir roman. Bir arkadaşım ısrarla bu kitabı okumamı istedi. Normalde felsefi kitapları çok sevmesem de bazen psikolojik analizler hoşuma gidebiliyor. Çevreden birkaç arkadaştan daha kitabın methini duyunca en iyisi bu kitaba bir şans vereyim dedim. Bu kitabı da beğenmeyip yarıda bırakırsam iyice[...]

Hayatımın en büyük hatalarından birisi kitap okuma konusunda göstermiş olduğum zafiyettir. Bir türlü istediğim gibi kitap okumayı “hayatımın” bir parçası haline getiremedim. Lise yıllarında kitap okumam için ısrar eden bir edebiyat öğretmenim vardı kulakları çınlasın onu dinlemediğim için nasıl pişmanım anlatamam. Bana önerdiği kitapları, türk ve dünya klasikleri, beğenmeyip burun kıvırmıştım. O zamanlar bir de siyasete meraklı birisi olduğum için daha çok diplomasi, politika türü kitaplar ilgimi çekiyordu. Fakat sonradan farkettim ki herşey gibi okunacak olan kitaplarında bir sırası varmış.
Şimdi, açık konuşmak gerekirse çok kitap okuyan birisi değilim. Çoğu zaman kitap okurken sıkılıyorum. Belki yanlış kitapları tercih etmemden belki de makale okumaya alışmış birisi olduğumdan mı nedir kitap okumak biraz zor geliyor bana. Bir de gariptir ama örneğin 200 sayfalık bir kitabı okuyacağım sürenin üçte biri bir sürede o[...]