‘Öykü’ etiketli yazılar
0
Etiketler:
alıntı,
dost,
edebiyat,
Gabriel Garcia Marguez,
hayat,
hikaye,
kanser,
mutsuz,
ölüm,
Öykü,
tanrı,
veda
Tanrı bir an için paçavradan bebek olduğumu unutup can vererek beni ödüllendirse, aklımdan geçen her şeyi dile getiremeyebilirdim, ama en azından dile getirdiklerimi ayrıntısıyla aklımdan geçirir ve düşünürdüm. Eşyaların maddi yönlerine değil anlamlarına değer verirdim. Az uyur, çok rüya görür, gözümü yumduğum her dakikada, altmış saniye boyunca ışığı yitirdiğimi düşünürdüm.
İnsan aşktan vazgeçerse yaşlanır. Başkaları durduğu zaman yürümeye devam ederdim. Başkaları uyurken uyanık kalmaya gayret ederdim. Başkaları konuşurken dinler, çikolatalı dondurmanın tadından zevk almaya bakardım. Eğer Tanrı bana birazcık can verse, basit giyinir, yüzümü güneşe çevirir,sadece vücudumu değil, ruhumu da tüm çıplaklığıyla açardım.
Tanrım, eğer bir kalbim olsaydı nefretimi buzun üzerine kazır ve güneşin göstermesini beklerdim. Gökyüzündeki aya, yıldızlar boyunca Van Gogh resimleri çizer, Benedetti şiirleri okur ve serenatlar söylerdim. Gözyaşlarıyla gülleri sular, vücuduma batan dikenlerinin acısını hissederek dudak kırmızısı[...]
Devamını okuyun
0
Bugün otobüs durağının hemen yanında duran simitçiye ….’e nasıl gidildiğini sordum. Söyleyeceği şeye muhtaç olduğumu bilen bir eda ile sualime cevap verdi. Sebebini bilmiyorum ama birden “oraya başka giden otobüs de var mı ki” diye sordum. Simitçi önce şaşırdı sonra hafiften alay edercesine “neden bir tanesi yetmiyor mu gitmek istediğin yere” deyiverdi. Gitmek istediğim için değil sadece beklediğim birisini kaçırmamak için sorduğumu söyledim. Anlamadı tabiki ne demek istediğimi usulca önündeki işe koyuldu; ben de beklemeye.Uzun süre bekledim de. Ama bu şehir insana kaybettiklerini kolayca vermeyecek kadar büyükmüş bunu anladım. Önümde beklemekle geçecek çok uzun günler var sanırım.
Suya yazılmış öyküler
Devamını okuyun
2
Bostan, Doğu edebiyatının elden ele, dilden dile dolaşan en büyük eserlerindendir. Tasavvuf anlayışını yansıtan yapıtta insanı insan yapan sevgi, a.ık yüreklilik, alçakgönüllülük gibi erdemler övülür; bunların her şeyden üstün olduğunu gösteren öyküler anlatılır.
Şirazlı Sadi’de sembolik ve ağdalı bir sesten ziyade; dolaysız, yalın ve ‘gerçekçi’ bir eda bulursunuz. Osmanlı medreselerinin başlıca ders kitabı olan Bostan, gerçekçi, hikmetli ve şiirseldir. Temaları ve bu temaları işleyiş tarzı bakımındansa hem geleneksel, hem güncel, hem de hakikidir.[via]
Devamını okuyun