Ülke gündemi hem siyasi hem de hukuki olarak biraz karışık olunca herkesin bildiği en temel doğrular bile yer değiştirebiliyor maalesef. Rıfat Hisarcıklıoğlu, Sinan Aygün’ün gözaltına alınması biçimini kastederek bunun demokratik bir ülkede olması gereken bir uygulama olmadığını, darbe dönemlerini anımsatan bir uygulama olduğundan vs bahsederek bu hepimize yapılmış bir uygulamadır demiş. Bu meseleyi arkadaşla konuşurken hem güldük hem de meselenin ne kadar çarpıtıldığını görünce şaşırdık kaldık. Öyle ki en bilgili diyeceğimiz kişiler bile cahil cahil konuşmaya başladı. Kimisiyse sapla samanı birbirine karıştırmaya çalışıyor.
Suç şüphesi nedeniyle bir kimsenin gözaltına alınmasının sebebi tek başına o kişiyi tutuklama amacıyla yapılmaz. Kaldı ki gözaltına alınan herkes tamamen suçlu olmayabileceği gibi tutuklanmalarına dahi gerek görülmeden haklarında takipsizlik kararı verilebiir ya da tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakılabilir yani tutuklamaya alternatif bir uygulama olan adli kontrol altına[...]

Gazeteci İlhan Selçuk ve Prof. Dr. Kemal Alemdaroğlu’nun gözaltına alınıp daha sonra serbest bırakılmalarının ardından bazı yorumlarda boş yere gözaltına alındıkları ve daha sonra hata yapıldığının farkına varılıp serbest bırakıldıklarına ilişkin bazı yorumlar vardı. Bu tür yorumlara daha tarafsız bakılabilmesi için politik yaklaşımlardan uzak bir biçimde sözü geçen tutuklama ve adli kontrol kurumlarına kısaca bakmakta fayda var. Yazıyı bu çerçevede okuyup herhangi bir kimseye suç isnad edildiği varsayımında bulunmadan okursanız daha faydalı olur sanırım.
Bir kimsenin (şüphelinin) gözaltın alındıktan sonra tutuklanabilmesi için işlediği iddia edilen suça yönelik olarak kuvvetli bir suç şüphesinin olması gerekmektedir. Bir kimseyi gözaltına alabilmek için gerekli olan şüphe ile hakkında tutuklama kararı verebilmek için gerekli olan şüphe yoğunluk açısından farklıdır. Tutuklama kararı verilebilmesi için gözaltına alınmadan daha ciddi bir şüphenin varlığı gerekir.
Somut olayda savcı kuvvetli bir suç şüphesinin olup olmadığını[...]

İstanbul Üniversitesi’inden mezun olmuş bir arkadaşımla konuşurken bir arkadaşının Prof. Dr. Kemal Alemdaroğlu’yla alakalı bir tesbitini aktardı. Arkadaşın yaklaşımını çok orjinal ve kayda değer buldum. Alemdaroğlu’nu seven birisi çıkıp onu savunacak olsa herhalde bu kadar iyi anlatamazdı. Arkadaş demiş ki;
Kemal Alemdaroğlu birçok kimsenin düşündüğünün aksine ülkemizde akademik hayatın gelişmesi ve daha iyi bir üniversite ortamının oluşması için son derece gayret göstermiştir.İstanbul Üniversitesi’ndeki rektörlüğü döneminde, kendisine karşı olan veya herhangi bir konuda muhalif düştüğü öğretim üyelerini sağcı, solcu,dinci,kemalist veya komünist olmasına bakmamızın* üniversiteden uzaklaştırmış veya ayrılmaları yönünde baskı yapmıştır. Başta hukuk fakültesi olmak üzere sosyal bilimlerdeki birçok hoca üniversiteden ayrılmak durumunda kalmıştır. Hatta bu dönemde Prof. Dr. Hüseyin Hatemi’nin kedileri bile zehirlenmiştir. Bütün bu uygulamaların yapıldığı dönemde işin mahiyetini anlamayan daha doğrusu ileri görüşlü olmayan kimi çevreler tarafından bu uygulamalar[...]