Vaveyla.Net

Çocukları İnsanlardan Çok Severim

Etiketler: Bir Hayal Şiiri, Bir Şi'i Hayal, çocuk sevgisi, çocuklar, Halid Ziya Uşaklıgil, hikaye, türk edebiyatı

Bir çocuk anısı… Sokakta hergün, her adım başında rastlanılan olaylardan bir tane. Olay da değil, üstelik bir anı bile değil, sıradan bir tablo…

Bende böyle çocuklarla ilgili ne kadar elde edilmiş, her biri yüreğin en duygusal bir sayfasına çizilmiş tablolar var. Büyük küçük şeyler, daha insanların, şu tanıya tanıya artık sevilmemeye başlanan insanların arasına karışmadıkları için sevilen bu melek örnekleri bende olağanüstü etkiler bırakır: Çocukları herhalde insanlardan çok severim; sanırım çocuklarımı kendi özbenliğimden fazla sevdiğim için…
İnsan, baba, özellikle babalıkta korkunç vuruşlarla uğramış bir baba, işte şu satırları yazarken, çocuklardan söz ederken yüreğinde masum mezarların acılı iniltisi inleyen bir baba olursa, çocuklara bir başka etkilenme bakışıyla bakıyor; onların yaşayışını bir başka duygulu yüreklerle değerlendiriyor.

Çocuklara; bütün insanlar gibi talihsiz olmaya mahkum iken dünyanın eğlence sanılan şeylerine şaşkınlıkla dolu gözlerini gülümseyen, yarın dikenlerin[...]

Çocuklar Dünyanın En Mutlu Varlıklarıdır

Etiketler: alıntı, çocuk, çocuklar, genç werther'in acıları, Goethe, mutlu insan, mutluluk

Çocukların “Neyi, niçin istediklerini bilmedikleri” hususunda bütün iyi eğitilmiş öğretmenler ve eğitmenler hemfikirdir, ancak yetişkinlerde çocuklar gibi yeryüzünde nereden gelip nereye gittiklerini bilmeden dolaşıyorlar. Onlar da, çocuklar gibi gerçek ereklerini, bisküvi, çörek ve kızılcık sopasıyla yönetilerek öğreniyorlar, bu somut gerçeği sanırım kimse kabul etmek istemiyor.

Sana hoş bir itirafta bulunayım; bana burada “insanların en mutluları, bütün gün oyuncak bebeklerini gittikleri her yere beraberlerinde götüren, oyuncaklarını soyup yeniden giydiren ve byük bir dikkatle annelerinin şekerlemeleri kilitli tuttuğu çekmecenin etrafında parmaklarının ucuna basarak dolaşan, en sonunda istenilen ele geçince koca bir parçayı zevkle tıkınan ve ardından daha yok mu? diye bağıran çocuklar gibi yaşayanlardır”, demek istediğini biliyorum. Çocuklar gerçekten mutlu varlıklar. İğrenç uğraşlarına ya da tutkularına şaşalı ünvanlar veren ve bunları, insanlığı sağlık ve mutluluğa kavuşturak büyük esermiş gibi sunanlar da mutludur herhalde!.[...]