3
Michael J. Sandel tarafından uzun bir süredir sürdürülen ve kendisine birçok ödül azandırmış bir kurs:In a journey in moral reasoning. Ahlaki muhakemede bir yolculuk şeklinde Türkçe’ye çevrilebilir. Ülkemizdeki üniversitelerin aksine yabancı üniversitelerin çok faydalı podcast yayınları var. Söz konusu kurs Harvard Üniversitesi‘nde rast geldiğim ve çok başarılı bulduğum bir program.
Özellikle konuyu işleyiş biçimlerinden oldukça etkilendim. Sandel, kursun amacını özetlerken yapılmak istenenin öğrencilerin herhangi bir konuda mutlak bir doğru fikre varmalarını sağlamak değil aksine amaçlarının, öğrencilerin olaylara daha geniş bir perspektiften bakabilmelerini, kendi verdikleri kararları bile sorgulayarak daha geniş bir çerçeveden olaylara bakabilmelerini sağlamak olduğunu belirtiyor.
Örnek bir olayla başlıyor kurs ve öğrencilerin verdikleri cevaplara göre şekil alıyor. İlk soru özetle şu şekilde;
Yolda arabanızla giderken önünüzde yol çalışması yapan beş tane işçi gördünüz. Ancak arabanızın frenleri tutmuyor ve onlara doğru hızla[...]
Devamını okuyun
0
Bir süredir sevdiğim yazıları alıntı yaparak blogu boş bırakmamaya çalışıyorum. Biraz tembellik yapıyorum aslına bakılırsa. Yakın zamanda hazırlanmam gereken bir konu vardı ve bu konuya çalışabilmek için çok nadiren başvurduğum bir yöntemi uyguladım ve gelin görün ki kaç gündür başağrısından duramıyorum.
Çok sıkıştığım zamanlarda hazırlanmam gereken konuları gözgezdirerek ezberlemeye çalışırım. Şöyle ki örneğin kitabı açar söz konusu konu kaç bölümden, kaç başlıktan ve en önemlisi her bir sayfa kaç paragraftan oluşur bunlara bakarım. Ondan sonra içeriği zaten aklımda tutabileceğimden emin olduğum için sayfaların şeklini ezberlemeye çalışırım. Hangi paragraf sayfanın neresinde bunları aklımda tutarım. Bunu bölüm sayısı ve başlıklarla birleştirdiğim zaman konuyu ezberlemiş olurum.
Yukarıdaki şekilde hazırlanmam gereken konuya hazırlandım hazırlanmasına ama ertesi günden itibaren başım patlayacak gibi ağrımaya başladı. Gözlerimi kapattığım anda gözümün önüne kitap sayfaları geliyor. Sanırım bünyeye aşırı yüklendim.[...]
Devamını okuyun
0
Etiketler:
alıntı,
dost,
edebiyat,
Gabriel Garcia Marguez,
hayat,
hikaye,
kanser,
mutsuz,
ölüm,
Öykü,
tanrı,
vedaTanrı bir an için paçavradan bebek olduğumu unutup can vererek beni ödüllendirse, aklımdan geçen her şeyi dile getiremeyebilirdim, ama en azından dile getirdiklerimi ayrıntısıyla aklımdan geçirir ve düşünürdüm. Eşyaların maddi yönlerine değil anlamlarına değer verirdim. Az uyur, çok rüya görür, gözümü yumduğum her dakikada, altmış saniye boyunca ışığı yitirdiğimi düşünürdüm.
İnsan aşktan vazgeçerse yaşlanır. Başkaları durduğu zaman yürümeye devam ederdim. Başkaları uyurken uyanık kalmaya gayret ederdim. Başkaları konuşurken dinler, çikolatalı dondurmanın tadından zevk almaya bakardım. Eğer Tanrı bana birazcık can verse, basit giyinir, yüzümü güneşe çevirir,sadece vücudumu değil, ruhumu da tüm çıplaklığıyla açardım.
Tanrım, eğer bir kalbim olsaydı nefretimi buzun üzerine kazır ve güneşin göstermesini beklerdim. Gökyüzündeki aya, yıldızlar boyunca Van Gogh resimleri çizer, Benedetti şiirleri okur ve serenatlar söylerdim. Gözyaşlarıyla gülleri sular, vücuduma batan dikenlerinin acısını hissederek dudak kırmızısı[...]
Devamını okuyun
